Nieuws - Vincent Icke houdt Christiaan Huygens springlevend


We kijken vanaf de maan naar de aarde die nooit onder gaat en beseffen dat we ontzettend klein zijn in het schijnbaar oneindig grote heelal. Althans, als we in het hoofd van Christiaan Huygens kruipen. En dat wist prof. dr. Vincent Icke voor elkaar te krijgen. De hoogleraar theoretische sterrenkunde gaf een enthousiaste lezing over zijn bewondering voor zijn zeventiende eeuwse oervader Christiaan Huygens.

Amper twee weken eerder was het astronaut André Kuipers die Tilburg bezocht om een volle zaal te vertellen over zijn belevenissen als astronaut in het Internationale Ruimtestation. Daar omheen zijn een aantal activiteiten georganiseerd door Theaters Tilburg en Bibliotheek Midden-Brabant, waaronder de lezing van Vincent Icke.

Vincent Icke is, anders dan André Kuipers, een theoreticus, een man van onderzoek, cijfers en formules. Voor een leek klinkt dat al snel saai, maar Vincent Icke is niet voor niets een graag geziene tafelgast bij De Wereld Draait Door en een toegankelijk publicist. Hij weet zijn verregaande kennis en methoden te vertalen naar een leerzaam en inspirerend verhaal, dat goed te volgen is. Met name zijn gemeende enthousiasme is zeer aanstekelijk, of het nu om de relativiteit van beweging gaat (die hij vergelijkt met biljartballen) of om het ‘samensmelten’ van twee sterrenstelsels.

Ickes verhaal werd ondersteund door afbeeldingen van het authentieke handschrift van Huygens, foto’s van satellieten en telescopen, maar ook kunstzinnige interpretaties van hoe de hemel eruitziet, gezien vanaf de oppervlakte van andere hemellichamen. Dit hielp het vaak complexe onderwerp van sterrenkunde lichter en inzichtelijker te maken. Je hoeft geen sterrenkundige te zijn om je te kunnen verwonderen zoals onderzoekers dat ook doen.

Het publiek dat op de lezing afkwam, was erg divers, op het oog alleen al: studenten, ouderen, maar ook enkele kinderen met hun ouders. Het heelal spreekt voor ieders verbeelding. ‘Ik had niet zo veel met sterrenkunde, maar Vincent Icke heeft me wel erg nieuwsgierig gemaakt’, vertelt een van de bezoekers. Een jongen van een jaar of elf zat de hele lezing rechtop of voorover, haast letterlijk op het puntje van zijn stoel, wat best bewonderenswaardig te noemen was, gezien de materie niet alledaags was.

In de gigantische schaal van de kosmos stelde Icke zich terecht zeer bescheiden op. Miljarden sterren met ontelbare planeten bevolken het universum en wij zijn maar een kleine blauwe bol. Icke en Kuipers kunnen elkaar hierover de hand schudden, want ook de astronaut benadrukt de kwetsbaarheid van onze planeet. Of om in de woorden van de dichter Lucebert te spreken – naar wie het restaurant van Theaters Tilburg vernoemd is: ‘het besef een broodkruimel te zijn op de rok van het universum’.

Van Vincent Icke zijn meerdere boeken over Christiaan Huygens te vinden in de Bibliotheek, maar ook het vermelden waard zijn de gedichten van diens broer Constantijn Huygens, waarin Icke eenzelfde verwondering leest als in de werken van de natuurkundige. Astronomie wordt al eeuwen beoefend en kent zo’n rijke geschiedenis dat het bijna lijkt alsof het aantal boeken gelijk is aan het aantal sterren. Dat is natuurlijk bij lange na niet zo, maar dat maakt de verwondering er niet minder groot om.

Tekst door Robert Proost 

The following two tabs change content below.
Avatar

Corine Kaijim