Nieuws - Fuck Up Elles Borgert: ‘En dan gaat er iemand anders vandoor met je idee’


Op 5 september is de allereerste Tilburgse editie van de FuckUp Nights in de Kennismakerij. Om alvast een beetje in de stemming te komen hebben wij vijf bekende en minder bekende Tilburgers gevraagd wat hun grootste fuck up is op zakelijk gebied. Deze week vertelt architect Elles Borgert over haar fuck up.

We spreken Elles in het mooie kantoor van Aerde Borgert Architecten, dat ze samen runt met Ruud van Aerde. Grote kans dat je wel eens een gebouw van hun hand hebt gezien. Zo waren ze onder andere verantwoordelijk voor de renovatie van de Albert Heijn XL in Tilburg en de nieuwe sportkantine van Tilburg University. Dit goed geoliede team moest goed nadenken over hun grootste fuck up, maar ook zij maken wel eens een fout.

Je had eerst een eenmanszaak, maar runt inmiddels een architectenbureau samen met Ruud. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?
“We hockeyden beide bij TMHC Forward en door de fusie met THMC Tilburg moest er een nieuw clubhuis worden gerealiseerd. Architecten die binding hadden met de stad en met de club zouden voorrang krijgen bij de architectenselectie. Toen dachten we: alleen maken we niet zoveel kans, dus laten we een tijdelijk samenwerkingsverband oprichten. We zijn best ver gekomen en zaten bij de laatste vijf van de veertig inzendingen. We zijn uiteindelijk niet geselecteerd; ons samenwerkingsverband werd gezien als een te groot risico voor deze klus.

Dat was natuurlijk balen, maar wel de aanleiding waarom we uiteindelijk zijn samengevoegd tot één architectenbureau. En dat heeft weer geresulteerd in grotere en leukere opdrachten. Dus ook al gaan dingen misschien niet zoals je wil: er ontstaan altijd nieuwe kansen. Vorig jaar hadden we ons 5-jarig jubileum. Dit hebben we gevierd met een klein symposium. Een mooie anekdote die we daar konden vertellen was dat waar het vijf jaar geleden niet lukte, nu vijf jaar later het toch gelukt is om een clubhuis te realiseren voor Tilburg University.”

Kun je iets vertellen over je grootste fuck up?
“In het begin waren we super eager. Dan komt er een opdrachtgever met een mooie klus en dan spui je eigenlijk te snel al je ideeën. Vervolgens gaan ze er vandoor met je idee of wordt het op een hele andere manier uitgewerkt. En jij denkt: maar dat was niet de bedoeling. Onze meerwaarde zit met name in het begin van het bouwproces, daar waar de eerste schets op papier komt. De kunst is om deze ideeen dan om te zetten in een realistisch plan, want er komt natuurlijk veel meer bij kijken dan alleen die eerste schets. We hebben een creatief beroep waarbij je je kan onderscheiden door een goede (ruimtelijke) oplossing te vinden voor een bepaalde opgave. En dit onderscheidende vermogen zit vaak al in het eerste idee. Dat hebben we in het begin te vaak gratis weg gegeven. En dan wordt het uiteindelijk net niet helemaal uitgevoerd zoals het bedoeld is. Als je naam er eenmaal aan verbonden is, dan denken mensen: hebben jullie dat gedaan?!”

Wat heb je ervan geleerd?
“We willen nu van begin tot einde betrokken zijn: van eerste schets tot het toezicht op de bouw. Het heeft wel even geduurd voordat we dat durfden te zeggen. Uiteindelijk wordt dan het resultaat het beste. Als je een slechte reclamecampagne bedenkt, is dat op een gegeven moment voorbij en vergeet iedereen het. Een gebouw daarentegen blijft hopelijk tientallen jaren staan. Dan wil je dus graag dat ieder detail  er goed uitziet. En natuurlijk was het ook een leermoment dat je niet je dienst moet weggeven voordat het verkocht is.”

Je moet dus als architect en eigenlijk ook als ondernemer goed je eigen grenzen aangeven?
“Zeker! Vooral in het begin ben je super enthousiast en wil je alles aanpakken. We zijn er wel zakelijker in geworden. Daardoor krijg je ook andere opdrachtgevers die beter bij je passen. Zo’n proces wordt veel leuker en veel beter hierdoor. En af en toe nee durven zeggen. Nog steeds moeilijk! Als iemand een ontwerp wilt dat qua architectuur-stijl niet bij ons past, dan geven we het advies om met iemand anders in zee te gaan. Daar worden zowel jijzelf als je opdrachtgever blijer van.”

Een tekenfout heeft natuurlijk ook meteen een gevolg als architect zijnde denk ik?
“Dat heeft zeker gevolgen haha. Helemaal in het begin van mijn carrière, toen ik nog in loondienst was, stonden op één tekening de maatvoering van de kozijnen van 7 woningen 1 centimeter te groot. Dus de kozijnen werden ook daadwerkelijk 1 centimeter te groot gemaakt. De uitsparingen voor de ramen in het metselwerk waren al gemaakt, dus de kozijnen pasten er niet in… Uiteindelijk zijn de kozijnen opnieuw gemaakt en dat gaat natuurlijk over een smak geld. Je bent er wel voor verzekerd, maar ik heb er echt slapeloze nachten van gehad.”

Is het belangrijk om fouten te maken?
“Iedereen heeft natuurlijk een mening over de mauwmuur in Tilburg, maar ‘wie geen fouten maakt, maakt helemaal niets’. Dat is natuurlijk gewoon zo. Dat is het leuke aan je eigen onderneming hebben: dat het af en toe met vallen en opstaan gaat. Op het moment dat een fout gebeurd is dat niet leuk, maar hier leer je wel weer van. Het moet een keer gebeuren en dan denk je: ik ga het anders aanpakken.”

FuckUp Nights is een wereldwijde serie evenementen waar verhalen over professioneel falen worden gedeeld. In Tilburg organiseren de Kennismakerij en Bank15 vier keer per jaar een avond waar sprekers voor een zaal vol publiek hun eigen professionele fuckups delen. Verhalen over projecten die faliekant fout liepen, samenwerkingen die ontploften en producten die nooit van de plank kwamen. We bespreken ze allemaal, er kan serieus gelachen worden. Want in Tilburg weten we: wie geen fouten maakt, maakt meestal niets. Op 5 september is de eerste editie. Tickets kosten 5 euro (inclusief  2 drankjes) en zijn hier te koop. 

The following two tabs change content below.