Nieuws - “…en je hebt zelfs van die kleine pretoogjes…”


Human Library

“Je ken toch niet zegguh dat we een sacherijnige familie zèhn”, zei de opa van mijn echtgenote aan het einde van zijn gouden bruiloftsfeest tegen mij. Ik kende mijn echtgenote, toen vriendin, nog maar een paar maanden en werd bij haar familie geïntroduceerd als Limburger. Ik woonde sinds een jaar weer in Noord-Brabant, maar ik was 17 jaar Maastrichtenaar geweest. We zullen die Limburger eens laten zien dat we hier in Den Haag ook kunnen feesten, moeten ze gedacht hebben. Maar ik had ook mijn vooroordeel: allemaal mensen van boven de rivieren, dat wordt een zware dag… Maar dat was 24 jaar geleden, hoe staat het er nu mee?

Vooroordelen zijn er nog volop

Vooroordelen zijn er nog steeds. Dat werd duidelijk tijdens de 3e editie van de ‘Human Library’ in de Bibliotheek Tilburg Centrum. Bij het fenomeen Human Library leen je een boek in de vorm van een persoon, die graag zijn of haar verhaal met je wil delen. En daar hebben ze een goede reden voor. Het zijn allemaal mensen die wij makkelijk in een hokje stoppen. Een paar voorbeelden van boeken: tatoeage-man, veteraan, autist, animal rights activist, skinhead of iemand die jaren van armoede heeft gekend.

Warm bad

De setting die de Bibliotheek samen met Tilburg University en de studentenverenigingen Animo en Complex creëert, voelt als een warm bad. Iedereen staat open voor elkaar. De vooroordelen staan te trappelen van ongeduld om al hun kracht te verliezen. Niemand wil vooroordelen hebben en dit is precies het moment om ze kwijt te raken.

De lezers van de bijzondere ‘boeken’ zijn vaak geïnteresseerd in één onderwerp waar ze zelf ook mee te maken hebben. En als dat een droevig onderwerp is, kan dat hard binnenkomen. Dat overkwam Eric die ‘uitgeleend’ werd om over de periode in zijn leven in armoede te vertellen. Duidelijk geëmotioneerd kwam hij uit de sessie en moest even bijkomen.

Als reporter mocht ik een andere sessie van Eric bijwonen. Hij sprak met David, een jongeman van Antilliaanse afkomst. Eric vertelde zijn verhaal, van goede baan naar werkloos, uiteindelijk in de bijstand en een wekelijks noodzakelijk bezoek aan de voedselbank. De ‘lezer’ David dacht dat er in Nederland echt geen armoede zou zijn. Dat blijkt dus wel anders. Eric heeft uiteindelijk de publiciteit gezocht om begrip te vragen voor armoede in Nederland. Vooral omdat hulp echt niet altijd goed geregeld is. Zo is zijn verhaal opgenomen in de ‘Quiet500‘ (tegenhanger van de ‘Quote500’) en was hij te gast in het televisieprogramma RTL Late Night van Humberto Tan.

Een echte aanrader

Tussen de gesprekken door verblijven de ‘boeken’ in een ruimte die niet toegankelijk is voor de ‘lezers’. De sfeer is er heel ontspannen. Zo spreek ik Rianne die 30 jaar geleden abortus liet plegen. “Ik ben gelovig opgevoed, maar sta nog altijd achter die moeilijke beslissing. Ik wil nu jonge vrouwen helpen die voor dezelfde moeilijke keuze staan”. Dan wordt zij opgehaald om weer opnieuw te worden ‘gelezen’.

De tatoeage-man drinkt er een kop koffie en kijkt voldaan. Als ik hem een vraag stel, begint hij vlot te vertellen wat de tatoeages voor hem betekenen. “Ik heb nu 24 rozen en dat worden er 26. Mijn moeder was 26 jaar toen ze stierf.  En déze tatoeage, wijzend naar zijn linkerhand, is voor mijn overleden broertje. Mijn ‘lezers’ hebben meestal zelf geen tatoeages en willen weten waarom ik ook delen van mijn gezicht heb laten tatoeëren. Nou dat heb ik je net verteld en ik vind het ook mooi. De mevrouw die ik zojuist sprak gaf eerlijk toe een enorm vooroordeel te hebben over mensen met deze plaatjes. Voordat ze wegging vertelde zij mij vanaf nu heel anders naar mensen met tatoeages te kijken. Ze vond mij een leuke vent en zei: …en je hebt zelfs van die kleine pretoogjes….”

De Human Library, een aanrader!

Door: Charles BostersCharles Bosters reporter

 

The following two tabs change content below.
Avatar

Corine Kaijim

Avatar

Laatste berichten van Corine Kaijim (toon alles)