Nieuws - Column: Verborgen schoonheid


Ik moet jullie iets bekennen. Ik was vroeger altijd een beetje jaloers op mensen die in prachtige oude steden als Den Bosch, Utrecht of Amsterdam woonden. Ik wilde niks liever dan in het midden van al die geschiedenis leven, tussen de sfeervolle grachten en de gebouwen die soms honderden jaren oud waren.

Tilburg vond ik daarbij toch een beetje in het niet vallen: in mijn ogen was het maar grijs en troosteloos. Natuurlijk had het ook wel haar gebouwen vol geschiedenis, maar dit waren voornamelijk oude fabrieksgebouwen en arbeiderswoningen, toch wat minder elegant dan de chique grachtenpanden die in andere steden te bewonderen zijn. Ik kon eigenlijk niet wachten tot ik naar zo’n mooie oude stad kon verhuizen.

Inmiddels woon ik al een tijdje in Leiden, een plaats die zeker wat meer klassieke aantrekkingskracht heeft: pittoreske grachten, verscholen hofjes, oude kerkjes, en zeventiende-eeuwse poorten sieren de stad. Maar gek genoeg ben ik sinds ik hier woon de unieke schoonheid van Tilburg steeds meer gaan waarderen.

Juist het industriële verleden is wat de stad zo mooi maakt. In Tilburg worden gebouwen die op het eerste gezicht misschien wat rauw en industrieel lijken, omgetoverd tot prachtige plekken vol cultuur, creativiteit en innovatie. Denk maar aan de Spoorzone of de Piushaven, allebei plekken die volop in ontwikkeling zijn, en waar je enorm geïnspireerd weer weg gaat. De schoonheid van Tilburg springt dan misschien niet direct in het oog, maar daarin ligt ook juist de unieke charme. Op elke hoek word je weer opnieuw verrast!

Tekst: reporter Lotte Savelsberg

Gaat jouw hart ook sneller kloppen van rauw en industrieel? Kom zaterdag 2 juni naar de kijkdag in de LocHal, waar de contouren van de nieuwe locatie van de Bibliotheek zich al beginnen af te tekenen. Van 13.00 tot 16.00 uur is de bouwplaats voor iedereen toegankelijk.

The following two tabs change content below.