CoderDojo: door het zelf uit te zoeken, leer je het meest

Puntje van de tong uit de mond, opperste concentratie. Op een druilerige zaterdagmiddag zit er in de Bibliotheek Waalwijk een groep kinderen van 7 tot 17 jaar over een computer gebogen. Tijdens de CoderDojo van deze maand leren ze op basis van simpele opdrachten programmeren met Arduino, een soort mini-computertje.

Samen doen is leuker

Voor de negenjarige Tijmen is het de eerste keer bij CoderDojo. Hij is er speciaal voor vanuit Drunen naar Waalwijk gekomen. “Ik doe thuis ook al wat met programmeren. Kijk,” zegt hij, terwijl hij naar het boek ‘Programmeren voor kinderen’ in zijn hand wijst. “Dit boek heb ik al gekocht. Dat is om te leren programmeren met Scratch,” legt hij uit. Maar in plaats van in je eentje thuis aan de slag te gaan, is samenwerken aan een opdracht toch wel heel leuk. Tijmen is naast de 17-jarige Bregje gaan zitten. Omdat zij net is begonnen met een mbo-opleiding voor ICT-beheerder, heeft zij een kleine voorsprong. “Dit weerstandje moeten we op de Arduino bevestigen zodat het lampje straks niet doorbrandt,” helpt ze Tijmen op weg.

Tijdens de maandelijks terugkerende CoderDojo’s krijgen kinderen en jongeren de kans hun talenten te ontwikkelen op het gebied van programmeren, websites bouwen, apps ontwikkelen, programma’s maken, games bouwen en nog veel meer. CoderDojo is een wereldwijd netwerk van non-profit clubs voor kinderen en jongeren tussen de 7 en 17 jaar en de Bibliotheek Midden-Brabant biedt naast de Dojo in Waalwijk ook plek aan CoderDojo’s in de gemeente Goirle en Tilburg (Bibliotheek Berkel-Enschot, Heyhoef, LocHal en Wagnerplein).

Zelf uitzoeken

Er werken alleen maar vrijwilligers in de organisatie van CoderDojo. In Waalwijk zijn dat Timo en Petra. “Het uitzoeken van hoe iets werkt doe ik het liefst met de kinderen zelf, terwijl we met een opdracht bezig zijn,” legt Timo uit. Naast hem zit een jongen die al vaker bij de CoderDojo’s in Waalwijk is geweest. IJverig typt hij de codetaal uit de opdracht over. Dat hoeft niet, want je kunt de code prima kopiëren en plakken. “Maar door het over te typen blijft het beter in mijn hoofd zitten,” zegt de jongen. “Ik begrijp dan beter hoe het werkt.” Timo: “Door het zelf uit te zoeken, daar leren ze uiteindelijk toch het meest van. En ik zelf ook, trouwens,” lacht hij.

Petra en Timo doen de CoderDojo’s al zo’n tweeënhalf jaar samen. “Er is geen vast lesprogramma, of een verplichting voor deelnemers om elke maand terug te komen,” vertelt Petra. “Er is elke keer een ander thema – het moet toch vooral leuk zijn om daaraan te werken.” In het dagelijks leven geeft ze af en toe ook computergastlessen op basisscholen. “Programmeren, of begrijpen hoe een computer werkt, dat is volgens mij tegenwoordig wel echt één van de basisvaardigheden. Net zoals rekenen of taal,” zegt ze. “Het is gewoon belangrijk dat je snapt hoe het werkt en dat je ermee om kunt gaan.”

Proberen en nog eens proberen

Inmiddels zijn Tijmen en Bregje al een stuk opgeschoten met de opdrachten. Eén lampje met Arduino laten branden, dat is alvast gelukt. Maar dan nu: de volgende opdracht is om een ‘stoplicht’ te maken. Het is de bedoeling dat ze drie verschillende lampjes – rood, oranje en groen – goed aansluiten én zo weten te programmeren dat ze om en om gaan knipperen. Bregje bijt op haar lip, pakt een rood kabeltje en sluit dat aan. “Zo moet het werken,” denkt ze hardop – Tijmen knikt instemmend. Verderop aan de tafel heeft een andere deelnemer het stoplicht al aan de gang gekregen, maar bij hen lukt het nog niet. “Alleen het rode lampje gaat even kort aan,” constateert Tijmen. Petra: “Goed zoeken. Het moeten lukken, maar er is nog iets wat niet klopt in jullie code. Loop alles maar eens stap voor stap na, dan kom je er vanzelf wel achter.” Snoertjes worden verlegd en de code wordt aangepast. Proberen, nog iets aanpassen en opnieuw proberen. En dan ineens: “Ja!” roepen Tijmen en Bregje in koor. Een brede glimlach verschijnt op hun gezichten. Het stoplicht werkt. Petra: “Als je iets leuk vindt, dan leer je het beste. En die glimlach hier, dat zegt toch alles?”

Kijk op onze website voor meer informatie over CoderDojo op verschillende locaties.

Tekst door Iris van den Boezem / Iris – Oog voor Tekst